Hortus Sensus

De tuinen van John Laridon hebben iets vertrouwds. Alsof ze er altijd al zijn geweest. Een met de omgeving, anticiperen ze op onze diepere gevoelens. Gevoelens van geborgenheid, schoonheid, rust. Zijn naam verraadt een Belgische afkomst. 'Klopt' zegt John. 'Daar ben ik geboren. Ik heb in Vilvoorde bij Brussel de HBO-opleiding voor Landschaps- en Tuinarchitectuur gedaan en ben via een vacature in Friesland terecht gekomen. Eerst voor een werkgever, vervolgens heb ik acht jaar m… Lees meer

De tuinen van John Laridon hebben iets vertrouwds. Alsof ze er altijd al zijn geweest. Een met de omgeving, anticiperen ze op onze diepere gevoelens. Gevoelens van geborgenheid, schoonheid, rust.

Zijn naam verraadt een Belgische afkomst. 'Klopt' zegt John. 'Daar ben ik geboren. Ik heb in Vilvoorde bij Brussel de HBO-opleiding voor Landschaps- en Tuinarchitectuur gedaan en ben via een vacature in Friesland terecht gekomen. Eerst voor een werkgever, vervolgens heb ik acht jaar met een tweetal vennoten een hoveniersbedrijf gehad, maar per 1 januari van 2007 ben ik voor mezelf begonnen. Onder de naam Hortus Sensus. 'Sensus' omdat mijn tuinen alles te maken hebben met gevoel. Gevoel bij het ontwerp, gevoel bij de gebruiker, gevoel bij het proces van totstandkoming. Het moet aan alle kanten kloppen.'

John tekent zijn ontwerpen nog 'ouderwets' op de tekentafel. 'Het moet letterlijk uit mijn vingers komen. Uit het potlood en de tekenstift. Met een computertekenprogramma krijg je die emotie er nooit in gelegd. Pas als het ontwerp klaar is, gaat ze de pc in.'

De bestaande omgeving maakt de tuin. Een tuin mag naar de overtuiging van John geen wezensvreemde enclave zijn te midden van het milieu waarvan ze deel uitmaakt. 'Het gaat om de integratie. Je ziet vaak tuinen die volkomen op zichzelf liggen. Alsof ze nergens bij horen. Ik ga zelfs zo ver dat ik de mensen een kleuradvies voor het buitenschilderwerk van hun huis geef, zodat die in harmonie komt met de tuin. Een tuin ontwerpen is als het maken van een stilleven. En dat hoeft lang niet altijd serieus te zijn. Een tuin mag een glimlach hebben.'

Hoe herken je een tuin van John Laridon? 'Niet zozeer in stijl. Bij mij gaat het om het verkennen van het spanningsveld tussen gevoel en verstand. Ik trek lijnen door waar anderen stoppen en stop waar anderen doorgaan. Met als resultaat een tuin die doordrenkt is van gevoel, maar met verstand tot stand is gebracht.'